Bio (Nederlands)
Als fijnschilder koos Kempenaar Rudy Beckers (1954°) voor nostalgie, voor de kleine dingen die iets te vertellen hebben. Dagelijkse gebruiksvoorwerpen uit vervlogen tijden. Zijn werken zijn opgebouwd met oude spulletjes die hij vaak op rommelmarkten vergaart. Voor de kunstenaar kostbare schatten, voor de vroegere gebruiker versleten rommel.
Al van kindsbeen af heeft hij graag getekend, maar na zijn schooltijd koos hij voor het beroep van diamantslijper. Die keuze verraadt zijn achtergronden én zijn kwaliteiten: een groot gevoel voor precisie, een doorgedreven concentratievermogen en heel veel geduld.
Een oude emaille keukenzeef, oude potten en pannen, een versleten popje, een stukje speelgoed: dat zijn de ingrediënten die hij, hoe paradoxaal het ook klinkt, in zijn stillevens terug tot leven brengt. Zorgvuldig bouwt hij een werk op, zoekend naar de balans, die steeds zorgt voor een krachtige uitstraling.
Met een aan de perfectie grenzende nauwkeurigheid bouwt hij de kleurcombinaties op, soms lang zoekend en experimenterend om toch maar de juiste tint te vinden en de realiteit zo dicht mogelijk te benaderen.
Door zijn vroegere beroep als diamantslijper lijkt het alsof hij zijn olieverf als door een loupe gezien neerzet. Het is dan ook niet verwonderlijk dat menige bezoeker naar een vlieg op het doek slaat, waarna deze verlegen constateert dat ze geschilderd is. Anderen willen zich dan weer vergewissen of het wel echt olieverf op doek of paneel betreft en kunnen dan niet nalaten om aan een geschilderd detail zoals een postkaart, wat afgeblotte verf of een punaise te frunniken. Ook zij komen dan tot de conclusie dat het om olieverf gaat.Betreft het nu een stilleven met fruit, een oude koffiepot, een pagina uit een versleten kinderboek of een oud stukje speelgoed: de eigen combinatie en de nostalgische rust die ervan uitgaat, zijn onmiskenbaar van zijn hand.
De schilderijen van Rudy Beckers doen de bezoeker in een andere dimensie belanden, de tijd staat even stil….. de gejaagdheid is veraf…een gevoel van rust en welbehagen maakt zich ongedwongen meester….
Tekst: Gustaaf Dieltjens